دکتر الناز تابعی

در بعضی بیماران هم پوست اضافه و هم افتادگی واقعی لبه پلک وجود دارد. در چنین شرایطی ممکن است اصلاح هم‌زمان هر دو مشکل بررسی شود. تصمیم نهایی به شدت پتوز، عملکرد عضله پلک، مقدار پوست اضافه و ساختار چشم بیمار بستگی دارد.

اشک‌ریزش همیشه به معنای تولید بیش از حد اشک نیست و ممکن است با اختلال در مسیر تخلیه اشک یا مشکلات سطح چشم ارتباط داشته باشد. اگر بیمار سابقه اشک‌ریزش مداوم، عفونت کیسه اشکی یا مشکلات مجاری اشکی داشته باشد، بهتر است علت آن پیش از جراحی زیبایی پلک مشخص شود.

DCR یکی از روش‌های جراحی برای درمان برخی انسدادهای مسیر تخلیه اشک است. در این جراحی مسیر جدیدی برای عبور اشک از کیسه اشکی به داخل بینی ایجاد می‌شود. انجام آن فقط زمانی مطرح می‌شود که بررسی‌ها وجود انسداد مناسب برای این نوع درمان را تأیید کنند.

سابقه لیزیک یا لازک به‌تنهایی به معنی ممنوعیت بلفاروپلاستی نیست، اما باید در جلسه مشاوره اعلام شود. وضعیت سطح چشم، خشکی چشم، کیفیت پلک‌زدن و فاصله زمانی از جراحی قبلی از مواردی هستند که ممکن است پیش از تصمیم‌گیری مورد بررسی قرار گیرند.

اگر افتادگی ابرو به‌ویژه در قسمت خارجی باعث سنگینی ناحیه چشم شده باشد، ممکن است علاوه بر بلفاروپلاستی، لیفت ابرو نیز بررسی شود. انتخاب لیفت معمولی یا روش‌هایی مانند لیفت اندوسکوپیک به فرم ابرو، میزان افتادگی و ساختار صورت بستگی دارد.

خیر. ظاهر پف‌کرده زیر چشم می‌تواند ناشی از برجستگی چربی، شلی پوست، تغییر حجم بافت‌های اطراف چشم یا ترکیبی از این عوامل باشد. به همین دلیل قبل از انتخاب روش جراحی باید علت اصلی برجستگی مشخص شود و برداشت چربی برای همه بیماران یکسان نیست.

وجود توده یا ضایعه پلک ابتدا نیاز به ارزیابی پزشکی دارد. بعضی ضایعات خوش‌خیم هستند، اما ماهیت ضایعه باید قبل از تصمیم‌گیری برای یک اقدام صرفاً زیبایی مشخص شود؛ به‌خصوص اگر رشد، تغییر رنگ، زخم‌شدن یا تغییر شکل پلک وجود داشته باشد.

رتینوپاتی دیابتی بیماری شبکیه است و با پوست اضافه پلک تفاوت دارد، اما فرد مبتلا به دیابت ممکن است هم‌زمان به بررسی وضعیت چشم نیز نیاز داشته باشد. در چنین بیمارانی کنترل بیماری زمینه‌ای و اطلاع پزشک از سوابق چشمی و درمان‌های قبلی اهمیت دارد و مشکل بینایی نباید صرفاً به افتادگی پلک نسبت داده شود.